ครบรอบ 15 ปีของกูเกิ้ล (Google’s 15th birthday)

Google’s 15th birthday

วันที่ 27 กันยายน 2556 นับเป็นวันสำคัญอีกวันหนึ่งของ Google นะครับ เนื่องจากว่าเป็นวันครบรอบ 15 ปีของ Google นะครับ (Google’s 15th birthday)  ครับ

ประวัติ Google

ประวัติของ Google เริ่มต้นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1995 โดย แลร์รี่ เพจและเซอร์เกย์ บรินพบกันที่สแตนด์ฟอร์ด (แลร์รี่อายุ 22 ปี ซึ่งจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยมิชิแกน กำลังตัดสินใจเลือกโรงเรียน เซอร์เกย์อายุ 21 ปี ได้รับมอบหมายให้พาเขาชมสถานที่) เนื่องด้วยสาเหตุบางประการ พวกเขามีความเห็นไม่ลงรอยกันในแทบจะทุกเรื่องในการพบกันครั้งแรก

ต่อมาในปี 1996 แลร์รี่และเซอร์เกย์ซึ่งเป็นนักศึกษาปริญญาโทสาขาวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ที่สแตนฟอร์ดในขณะนี้ ได้ร่วมมือกันสร้างเครื่องมือค้นหาที่เรียกว่า BackRub โดย BackRub ทำงานบนเซิร์ฟเวอร์ของสแตนฟอร์ดมากว่าหนึ่งปี แต่ต่อมามีการใช้แบนด์วิดท์มากเกินความเหมาะสมสำหรับการใช้งานในมหาวิทยาลัย

และในปี 1997 แลร์รี่และเซอร์เกย์จึงตัดสินใจว่าเครื่องมือค้นหา BackRub จะต้องมีชื่อใหม่ หลังจากได้ระดมความคิดกัน พวกเขาก็ได้ชื่อว่า Google  ซึ่งมาจากการเล่นคำว่า “googol” ที่เป็นศัพท์ทางคณิตศาสตร์สำหรับตัวเลข 1 ที่มีเลขศูนย์ 100 ตัวตามหลัง การใช้คำนี้แสดงถึงเป้าหมายในการจัดการข้อมูลที่ดูเหมือนว่าจะมีจำนวนมากมายมหาศาลบนเว็บ

ผลิตภัณฑ์ของ Google

แม้ว่าจะมีผลิตภัณฑ์ต่างของ google มากมาย แต่ผลงานที่น่าสนใจก็มีดังนี้ครับ

ค้นเว็บ – ค้นหาหน้าเว็บหลายพันล้านหน้าเว็บ
Google Chrome – เบราว์เซอร์ที่ได้รับการสร้างขึ้นมาให้สามารถทำงานได้รวดเร็ว เรียบง่าย และมีความปลอดภัย
มือถือ – รับผลิตภัณฑ์ต่างๆ ของ Google ได้บนโทรศัพท์มือถือของคุณ
แผนที่สำหรับมือถือ -ดูแผนที่ ตำแหน่งของคุณ และรับเส้นทางได้บนโทรศัพท์ของคุณ
หนังสือ – ค้นหาข้อความทั้งหมดในหนังสือ
ค้นหารูปภาพ – ค้นหารูปภาพบนเว็บ
ข่าวสาร – ค้นหาบทความข่าวสารหลายพันรายการ
แผนที่ – ดูแผนที่และเส้นทาง
Panoramio – สำรวจและแบ่งปันรูปภาพทั่วโลก
การค้นหาเฉพาะทาง
ค้นบล็อก- ค้นหาบล็อกในหัวข้อที่คุณชื่นชอบ
การค้นหาที่กำหนดเอง – สร้างประสบการณ์การค้นหาที่กำหนดเองสำหรับชุมชนของคุณ
Alerts – รับข่าวสารล่าสุดทางอีเมลในหัวข้อที่คุณเลือก
เอกสาร – สร้างและแบ่งปันเอกสาร งานนำเสนอ และสเปรดชีตออนไลน์ของคุณ
ปฏิทิน – จัดระเบียบตารางเวลาของคุณ และแบ่งปันกิจกรรมต่างๆ กับเพื่อนๆ
Gmail- อีเมลที่สามารถค้นหาได้และทำงานรวดเร็ว แต่มีสแปมน้อยลง
แปลภาษา – แปลข้อความ หน้าเว็บ และไฟล์ได้ทันทีมากกว่า 50 ภาษา
Trader – แหล่งรวมสินค้าและบริการให้คุณซื้อและขายกันได้ตามใจ
Google Cloud Print – พิมพ์ได้ทุกที่จากทุกอุปกรณ์
Google+  เครือข่ายสังคม
Groups – สร้างรายชื่ออีเมลและกลุ่มสนทนา
Hangouts – การสนทนาอย่างมีชีวิตชีวา ทุกที่ ทุกเวลา ฟรี

สุขสันต์วันเกิดครบรอบ 15 ปีนะครับ

 

สรุปข่าวไอทีประจำวัน (18 มกราคม 2555)


สรุปข่าวไอทีที่น่าสนใจประจำวันพุธที่ 18 มกราคม 2555 ครับ

“If I Die” บริการฝากโพสต์สุดท้ายของชีวิตใน Facebook !!!

เชื่อว่า คุณผู้อ่านหลายๆ ท่านคงจะจำภาพยนตร์เรื่อง “The Letter” ที่ทำให้ใครหลายคนต้องเสียน้ำตากันไปกับความซาบซึ้งกันได้นะครับ โดยเฉพาะไอเดียของพระเอกที่เขียนจดหมายปลอบใจทิ้งไว้ และให้ไปรษณีย์ทะยอยส่งให้นางเอกทีละฉบับหลังจากที่เขาจากโลกนี้ไป ในยุค Facebook ครองโลก คุณสามารถทำได้เหมือนกันด้วย “If I Die” Facebook app ที่จะคอยโพสต์ด้วยข้อความ (ในใจ) ของคุณ ถึงใครหลายๆ คนที่คุณรักได้ แม้ในวันนั้นคุณจะจากโลกนี้ไปแล้วก็ตาม

หากวันนั้นของคุณกำลังจะมาถึง คุณอาจจะต้องการทิ้งข้อความสุดท้ายเอาไว้ให้คนข้างหลังได้อ่าน เพราะบางที คุณอาจจะไม่มีโอกาสได้พูดคำนั้นก็ได้ จะด้วยเหตุผลใดก็ตามที่ทำให้คุณไม่สามารถทำสิ่งนั้นได้ แต่เรื่องนี้จะไม่กลายเป็นเรื่องทีสายเกินไป หากคุณติดตั้งแอพฯ บน Facebook ที่ชื่อว่า “If I Die” (ถ้าฉันตาย…)

“If I Die” เป็นแอพฯ บน Facebook ที่จะทำให้คุณมั่นใจได้ว่า คุณจะได้บอกกล่าวคำพูดสุดท้ายกับคนที่คุณรักได้ แม้คุณจะจากโลกนี้ไปแล้ว โดยไม่มีวันได้บอกกล่าวคำนั้น หรือเรื่องบางอย่างที่อยากจะบอกก็ตาม หลังจากติดตั้ง “If I Die” สิ่งที่คุณต้องเตรียมก็คือข้อความ หรือคลิปวิดีโอ (คล้าย The Letter เลยนะเนี่ย) และการตั้งค่าเงื่่อนไขต่างๆ เมื่อคุณตายไปแล้ว ผู้ที่คุณไว้วางใจ 3 คน (ผู้ใช้ต้องเป็นผู้กำหนด 3 คนนี้) ที่จะยืนยันว่า คุณได้จากโลกนี้ไปแล้วจริงๆ เมื่อทั้ง 3 ยืนยัน ข้อความของคุณจะถูกโพสต์ขึ้นไปบนวอลของ Facebook โดยที่คุณไม่ต้องลุกขึ้นมาจากหลุม เพื่อทำเองแต่อย่างใด…Oh!!! God.

 

มือถือใส่ถ่าน AA ก้อนเดียวอยู่อึดถึง 15 ปี !!!

ยังคงเก็บตก “แก็ดเจ็ต” (Gadget) ในงาน CES 2012 มาฝากคุณผู้อ่านกันอีกชิ้นนะครับ สำหรับชิ้นนี้เป็นมือถือที่มีฟังก์ชันการทำงานเรียบง่ายมากๆ ชื่อว่า SpareOne จุดเด่นของมันนอกจากจะใช้โทรคุยได้นาน 10 ชั่วโมงต่อเนื่องแล้ว มันยังสามารถเก็บไว้ใช้งานได้ถึง 15 ปีด้วยแบตเตอรี่ AA เพียงก้อนเดียว…ว้าว!!!

SpareOne มือถือที่ไม่มีหน้าจอแสดงผลใดๆ ทั้งสิ้น ดีไซน์บางเบา ด้านหน้ามาพร้อมกับแป้นหมายเลข และปุ่มโทรออก-รับสาย แถมยังมีปุ่มเปิดไฟกระพริบ (LED สีน้ำเงิน) สำหรับใช้ในการส่องหาสิ่งของในทีมึดได้อีกด้วย ถึงแม้จะไม่มีหน้อแสดงผลใดๆ แต่เวลากดปุ่มหมายเลข มันจะมีเสียงออกมาให้ได้ยิน สำหรับขั้นตอนการติดตั้งเพื่อใช้งานง่ายมาก แค่เปิดฝาด้านหลังออก ใส่ SIM card เข้าไปในสล็อต บริเวณตรงกลางจะมีช่องใส่แบตเตอรี่ AA หนึ่งก้อน ปิดฝาครอบด้านหลัง แค่นี้คุณก็สามารถใช้โทรเข้าไปยังมือถือของเพื่อนๆ ได้แล้ว ซึ่งความน่าอัศจรรย์ของมันคือ ใช้แบตเตอรี่ AA ขนาดแรงดัน 1.5 โวลต์ของ Energizer ที่สามารถเก็บไฟได้นาน 15 ปี และให้พลังงานในการใช้สนทนาได้นานต่อเนื่อง 10 ชั่วโมงเพียงก้อนเดียว

อย่างไรก็ตาม เว็บไซต์ Engadget ได้ทดลองใช้ SpareOne แล้วพบว่า คุณภาพของเสียงไม่ค่อยชัดเจนนัก แต่หากพูดถึงในยามฉุกเฉินมันก็ดีกว่าไม่มีอะไรเลย ท้้งนี้ทางบริษัทผู้ผลิตคาดว่าจะสามารถวางตลาดได้ในไตรมาสแรกของปี 2012 โดยจะรองรับการใช้งานได้ทั้ง SIM และ microSIM (มีอะแดปเตอร์ให้) ในระบบ GSM สนนราคาอยู่ที่ 50 เหรียญฯ หรือประมาณ 1,500 บาท โอ้ว!!! ราคานี้ได้ฟีเจอร์โฟนแล้วนะเนี่ย ว่าแต่ในอีก 15 ปีข้างหน้ามันจะมีแบตเตอรี่ AA ให้ได้ใช้กันอยู่ หรือเปล่านะ?

 

ญี่ปุ่นพัฒนาที่นั่งรถยนต์จำ “ก้น” คุณได้ !!!

มาติดตามข่าวเทคโนโลยีกันบ้างดีกว่าครับ รายงานข่าวล่าสุด นักวิจัยญี่ปุ่นที่ Advanced Institute of Industrial Technology ในกรุงโตเกียวได้พัฒนา “ทีนั่ง” แบบใหม่ในรถยนต์ ซึ่งสามารถระบุผู้ที่เข้าไปนั่งได้ โดยความลับของการทำงานอยู่ที่ระบบเซ็นเซอร์ตรวจจับแรงกดทับ 360 องศา เพื่อจดจำรูปแบบของการแรงกดที่มาจาก “ก้น” ของผู้ขับแต่ละคนได้ เอ่อ…จะเรียกว่า ระบบรู้จำก้น (butt recognition system) ก็น่าจะได้นะเนี่ย – -”

ผลจากการทดสอบที่นั่งรถยนต์ที่รู้จำ “ก้น” ได้ ปรากฎว่า มันมีความแม่นยำในการระบุได้อย่างถูกต้องอยู่ที่ 98% เลยทีเดียว โดยข้อมูลที่ได้จากเซ็นเซอร์รองรับแรงกดทับ 360 องศาจะถูกรวบรวม เพื่อสร้างเป็นภาพของกราฟแรงกดที่ดูเหมือนภาพด้านหลังตั้งแต่ก้นไปจนถึงบริเวณหัวเข่า (ดังรูป) จากนั้น ระบบจะใช้ข้อมูลนี้ในการเปรียบเทียบกับแรงกดทับของผู้ที่เข้ามานั่ง ซึ่งหากมีแพทเทิร์นที่ตรงกันมากๆ มันก็จะระบุผู้ขับได้อย่างถูกต้อง (สามารถใช้กุญแจรถยนต์สตาร์ทได้) โดยแพทเทิร์นของแรงกดทับที่ได้ของแต่ละคนก็จะมีความแตกต่างกันไปตามรูปร่าง และลักษณะการทิ้งน้ำหนัก

ประเด็นที่น่าเป็นห่วงคือ หากวันใดวันหนึ่งที่คุณผู้อ่านเกิดแฮปปี้กับการรับประทานเผลอทานหนักเกินจนขนาดของ “ก้น” ขยาย ทำให้ระบบตรวจจับดังกล่าวไม่สามารถระบุตัวคุณที่เป็นผู้ขับตัวจริงได้ล่ะ…คงเซ็งน่าดู แต่มองอีกทางหนึ่ง ถ้าไม่อยากเจอปัญหานี้ ก็ต้องรักษาหุ่นกันหน่อย เฮ่อ…ระบบการทำงานที่ฉลาดเกินไปก็มีปัญหาเหมือนกันนะครับ